SOS για τα παιδιά Ροχίνγκια - Προειδοποίηση για μια «χαμένη γενιά» προσφύγων

28.08.2018

 

Οι Ροχίνγκια είναι μια από τις πλέον κυνηγημένες και περιθωριοποιημένες θρησκευτικές μειονότητες στον κόσμο. 
 

Ένας χρόνος συμπληρώνεται από την έναρξη του πολύνεκρου πογκρόμ του στρατού της Μιανμάρ και των  ένοπλων βουδιστών κατά των μουσουλμάνων Ροχίνγκια.

 

Κατά την περσινή επιχείρηση «εθνοκάθαρσης», 700.000 Ροχίνγκια -ανάμεσά τους τουλάχιστον 370.000 παιδιά- εξαναγκάστηκαν σε μαζική έξοδο από τη γενέτειρά τους, την επαρχία Ραχίν της (βουδιστικής) Μιανμάρ, στο γειτονικό (μουσουλμανικό) Μπανγκλαντές. 

 

Σαν να μην έφταναν τα δεινά των ανθρώπων, θεωρούνται όλοι τους απάτρηδες, καθώς δεν τους αναγνωρίζουν καν το δικαίωμα στην υπηκοότητα και την ιθαγένεια. 

 

Στον κατάμεστο καταυλισμό της Κοξ Μπαζάρ, οι συνθήκες διαβίωσης είναι ελεεινές, ενώ κυριαρχούν πρωτόγονες συνθήκες υγιεινής, ακραία φτώχεια, έλλειψη εκπαίδευσης και ανομία.  

 

«Αν δεν βελτιωθεί η χρηματοδότηση για την εκπαίδευσή τους, περίπου μισό εκατομμύριο παιδιά προσφύγων Ροχίνγκια στο Μπανγκλαντές θα εξακολουθήσει να μην έχει καμία πρόσβαση σε κατάλληλη σχολική εκπαίδευση και μπορεί να μεγαλώσει μες την απελπισία και την απογοήτευση», προειδοποιεί η UNICEF, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να μην επιτρέψει να υπάρξει «μια χαμένη γενιά». 

 

Με αφορμή την πρώτη επέτειο από την μαζική έξοδο Ροχίνγκια από την Μιανμάρ στο γειτονικό Μπανγκλαντές, ο εκπρόσωπος της UNICEF στο Μπανγκλαντές Έντουαρντ Μπέιγκμπεντερ, δήλωσε: 

 

«Αν δεν επενδύσουμε στην εκπαίδευση τώρα, αντιμετωπίζουμε τον πολύ πραγματικό κίνδυνο να δούμε μια "χαμένη γενιά παιδιών Ροχίνγκια». 

 

Επιπλέον, σύμφωνα με έκθεση της UNICEF, αν και 140.000 παιδιά προσφύγων έχουν εγγραφεί σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε αυτά υπάρχει πολύ μεγάλος συνωστισμός και παρέχεται μόνον δίωρη διδασκαλία ημερησίως. 

 

Το μορφωτικό επίπεδο σχεδόν όλων των παιδιών που είναι ηλικίας κάτω των 14 ετών αντιστοιχεί στην προσχολική ή την πρωτοβάθμια εκπαιδευτική βαθμίδα. 

 

Οι πρόσφυγες Ροχίνγκια ζουν σε τεράστιους, χαώδης καταυλισμούς όπου αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο ασθενειών, πλημμυρών, σεξουαλικής εκμετάλλευσης, εμπορίας και παιδικής εργασίας. 

 

Επιπροσθέτως οι παραδόσεις των Ροχίνγκια επιβάλλουν στα κορίτσια να μένουν ως επί το πλείστον στο σπίτι μετά την πρώτη έμμηνο ρύση τους, παρά να πηγαίνουν σχολείο. 

 

Η οργάνωση «Save the Children» αποτυπώνει σε νέα έκθεση της, ακόμα μία πληγή για τα παιδιά Ροχίνγκια: 

 

«Τα μισά παιδιά Ροχίνγκια, που κατέφυγαν μόνα τους στο Μπανγκλαντές, είναι στην πραγματικότητα ορφανά και όχι χωρισμένα από τους γονείς τους, όπως θεωρήθηκε αρχικά. Πολλά εξ αυτών μάλιστα έγιναν αυτόπτες μάρτυρες των βίαιων δολοφονιών των γονιών τους». 

 

Ακόμα, σύμφωνα με την Save the Children, «πάνω από 6.000 ασυνόδευτα παιδιά δεν βρήκαν ποτέ τους γονείς τους μετά το περσινό πογκρόμ. Ωστόσο ο συνολικός αριθμός των ορφανών αφενός εκτιμάται πως είναι σαφώς μεγαλύτερος, αφετέρου είναι δύσκολα μετρήσιμος καθώς αρκετοί ανήλικοι «εξαφανίστηκαν» στον αχανή καταυλισμό και πολλοί άλλοι ζουν πια εκεί μαζί με συγγενείς τους». 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

δίκτυο

εξεγερμένων

συνειδήσεων

© 2018 by RIPES

*Η συγγραφή και ανάρτηση ειδήσεων και άρθρων

στο site των Ριπών γίνεται εθελοντικά.