Ρουβίκωνας: Επίθεση στο ΥΠΕΞ στο όνομα της αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό!

23.07.2018

 

Δύο επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από την αναρχική συλλογικότητα του Ρουβίκωνα την Κυριακή. 

 

Αρχικά, στις 5:15 τα ξημερώματα της Κυριακής, μέλη του Ρουβίκωνα πραγματοποίησαν επίθεση στη ΔΟΥ Ψυχικού, στη λεωφόρο Κηφισίας, όπου με βαριοπούλες έσπασαν τζάμια. 

 

Αυτή είναι και η δεύτερη φορά που ο Ρουβίκωνας «επισκέπτεται» τη συγκεκριμένη ΔΟΥ, καθώς ανάλογη επίθεση είχε πραγματοποιήσει και πέρυσι τον Οκτώβριο. 

 

Η επίθεση αποτελεί διαμαρτυρία για τους φόρους, τις κατασχέσεις, την υπεραξία από τον κόσμο της εργασίας, το κράτος πρόνοιας που εξαφανίζεται, τις συντάξεις που μειώνονται, τις παροχές που χάνονται, σε αντίθεση με τα «μεγάλα αφεντικά» που συνεχώς πλουτίζουν. 

 

Η ομάδα του Ρουβίκωνας έκανε σχετική ανάρτηση σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου και δημοσιοποίησε βίντεο από την επίθεση. 

 

Το κείμενο του Ρουβίκωνα για την επίθεση στη ΔΟY Ψυχικού: 

 

Τι είναι οι φόροι; Αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί αν δεν προσδιορίσεις το σε ποιούς αναφέρεσαι. Γιατί είναι άλλο πράγμα οι φόροι που επιβάλλονται στο κεφάλαιο και άλλο οι φόροι που επιβάλλονται στην κοινωνική βάση. Οι πρώτοι είναι ένα νταραβέρι ανάμεσα στους δύο πόλους εξουσίας την πολιτική και την οικονομική για το κόστος που πρέπει να πληρώσει η δεύτερη στην πρώτη για να συνεχίσει να δουλεύει το μαγαζί της εκμετάλλευσης των πολλών από τους λίγους. 

 

Οι φόροι όμως στην βάση είναι κάτι άλλο. Είναι το δεύτερο κύμα υπεραξίας που κλέβεται απο τους εργαζόμενους. Αφού το αφεντικό εξασφαλίσει τα κέρδη του, έρχεται το κράτος να μαζέψει ότι έμεινε. 

 

Δεν υπάρχουν και πολλά να πούμε. 

 

Εκατοντάδες κατασχέσεις γίνονται διαρκώς σε ότι περιουσίες έχουν απομείνει σε χέρια φτωχών. Περιουσίες που πρώτα έχουν επιβαρυνθεί με ΕΝΦΙΑ. ΕΝΦΙΑ που πληρώνεται από πετσοκομμένους μισθούς και αφού αυτοί έχουν ήδη φορολογηθεί. Και ας μην αναφερθούμε καν στους έμμεσους φόρους. Και που πάνε αυτοί οι φόροι; Που αλλού από την λειτουργία του καθεστωτικού μαγαζιού που αυτή την περίοδο πρέπει να πληρώνει δανεικά, εξοπλισμούς, παρασιτικούς μηχανισμούς από τις κλίκες εξουσίας και βέβαια να καλύψει την τεράστια φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή των αφεντικών που έχουν πάντα τους τρόπους να μετατρέπουν σε πλασματικούς τους κατ όνομα μεγάλους φορολογικούς τους συντελεστές. 

 

Δεν υπάρχουν και πολλά να πούμε γιατί όλα είναι μπροστά στα μάτια μας. Ενώ το κράτος απομυζά όλο και περισσότερη υπεραξία από τον κόσμο της εργασίας, το κράτος πρόνοιας εξαφανίζεται, οι συντάξεις μειώνονται, οι παροχές χάνονται. Και η ροή του πλούτου συνεχίζει ακάθεκτη απο την βάση προς την κορυφή. 

 

Θα πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά μας στην προπαγάνδα της δεξιάς: η μείωση των φόρων που ζητά δεν αφορά τους εργάτες. Δεν αφορά καν τα μικροαστικά στρώματα που προλεταριοποιούνται αναπόφευκτα. Αφορά τα μεγάλα αφεντικά. Και θα αυξήσει την πίεση στη βάση να δώσει κι άλλα για να καλύψει την διαφορά. 

 

Θα πρέπει να κλείσουμε και τα αυτιά μας στην προπαγάνδα του Σύριζα. Είναι τουλάχιστον προκλητικό να μιλάνε για προστασία των αδυνάτων αυτοί που τους συντρίβουν καθημερινά και το ντύνουν με αριστερή φρασεολογία. 

 

Θα πρέπει να εμπιστευτούμε μόνο τους ομοίους μας και να στραφούμε ενάντια στους εχθρούς μας. Μαχητικά και αδιάλλακτα. Εμείς συνεχίζουμε να ανταποκρινόμαστε σε αυτό το κάλεσμα. Και ελπίζουμε ότι θα ακολουθήσουν τόσο πολύ περισσότεροι που θα φτάσουμε κάποια στιγμή να μπορούμε να κοιτάμε κράτος και κεφάλαιο στα μάτια. Και τότε να μετρηθούμε μαζί τους. 

 

Επίθεση στο ΥΠΕΞ στο όνομα της αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό! 

 

Μετά την επίθεση τη ΔOY Ψυχικού, ο Ρουβίκωνας πραγματοποίησε επίθεση, στις 6.30 το απόγευμα της Κυριακής, στο Υπουργείο Εξωτερικών, για να εκφράσει αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό και εναντίωση στο ισραηλινό καθεστώς. 

 

Δέκα μέλη του Ρουβίκωνα πέταξαν μπογιές και έγραψαν συνθήματα υπέρ του παλαιστινιακού λαού.  

 

Μετά την επίθεση αυτή, οι αστυνομικές αρχές προχώρησαν στην προσαγωγή ενός ατόμου.  

 

Σε ανακοίνωση της, η ομάδα αναφέρει την ευρείας κλίμακας επίθεση με πυρά και βομβαρδισμούς που εξαπέλυσαν οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις την Παρασκευή, σκοτώνοντας τουλάχιστον τέσσερις Παλαιστίνιους, και ανεβάζοντας τον αριθμό των νεκρών στους 140 από την έναρξη των κινητοποιήσεων της «Μεγάλης Πορείας της Επιστροφής» που ξεκίνησε τον περασμένο Μάιο. 

 

Ολόκληρη η ανακοίνωση: 

 

Ρουβίκωνας : Επίθεση στο Υπουργείο Εξωτερικών 


Ενα πρόβλημα που έχουν όλοι όσοι στέκονται αλληλέγγυοι με τον Παλαιστινιακό λαό είναι ότι πρέπει διαρκώς να επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια. Για μια δυτική «κοινή γνώμη» σαν την Ελληνική η επανάληψη είναι μητέρα της λήθης. Ολα έχουν ειπωθεί για τους παπούδες αυτών που σήμερα πεθαίνουν, μετά ξαναειπωθηκαν για τους γονείς τους, σήμερα λέγονται για τους ίδιους κι όσο συνεχίζει αυτό το έγκλημα μπορούμε με κάθε βεβαιότητα να προβλέψουμε ότι τα ίδια και τα ίδια θα λέγονται για τα παιδιά και τα εγγόνια όσων Παλαιστίνιων επιβιώσουν και παραμείνουν στη γη που γεννήθηκαν. Όλο και λιγότεροι είναι αλήθεια κι εκεί προφανώς ποντάρει το Ισραηλινό κράτος: Οι Δυτικοί που σήμερα βαριούνται να ακούν τα ίδια και τα ίδια δεν θα προσέξουν ότι μια μέρα θα σταματήσουν να τα ακούν γιατί απλά δεν θα έχει απομείνει παλαιστινιακή μύγα στην Παλαιστίνη. 
  
Αυτή τη φορά για αλλαγή δεν θα επικεντρώσουμε στις γεωπολιτικές συνθήκες ούτε το πολιτικό περιβάλλον, ούτε καν τους αγώνες και το αίμα που χύνεται. Λίγες βδομάδες μετα την σφαγή δεκάδων ανθρώπων, απο παιδιά ως γέροντες, για την υπόθεση της αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ απο τις ΗΠΑ και τους πιο πρόθυμους υπηρέτες τους, έχουμε την περίπτωση ενός μικρού χωριού που ο Ισραηλινός στρατός προτίθεται να κατεδαφίσει εξορίζοντας τους κατοίκους του χωρίς έλεος. Μια περίπτωση που μόνη της εξηγεί τα πάντα για το Παλαιστινιακό. 
  
Το χωριό Khan al-Ahmar’s είναι ένας μικρός βεδουίνικος οικισμός έξω απο την Ιερουσαλήμ στην οδό ταχείας κυκλοφορίας προς Ιεριχώ. Εχει περίπου 200 κατοίκους. Όλοι τους πρόσφυγες απο άλλες περιοχές της Παλαιστίνης που διώχθηκαν πριν χρόνια απο το Ισραηλινό κράτος. Δεν έχουν ούτε ηλεκτρισμό, ούτε νερό, ούτε αποχετεύσεις, ούτε ιντερνετ. Το χωριό αυτό είναι περικυκλωμένο απο Ισραηλινούς οικισμούς που όλο και αυξάνονται. Εβραίοι απο διάφορες, κυρίως ανατολικοευρωπαικές χώρες, άνθρωποι φτωχοί και χωρίς στον ήλιο μοίρα έρχονται στο Ισραήλ και το κράτος χτίζει οικισμούς σε Παλαιστινιακά εδάφη και τους φυτεύει εκεί. Τους δίνει όλες τις υποδομές, τους δίνει δουλειές, επιδόματα, τα πάντα με σκοπο να τους χρησιμοποιήσει σαν αιχμή του δόρατος ενάντια στους Παλαιστινιους. Είναι το παλιο κόλπο της πληθυσμιακής αλλοίωσης χρησιμοποιώντας φτωχούς ενάντια σε φτωχότερους. Το είδαμε τόσες φορές στα Βαλκάνια, το είδαμε με τους Τούρκους έποικους στα Ελληνικά χωριά της Β. Κύπρου, το είδαμε με τους Αραβες στις κουρδικές περιοχές της Β. Συρίας, το είδαμε ακόμα και με τις μαζικές εγκαταστάσεις Ρωσοπόντιων απο το Ελληνικό κράτος στις περιοχές της τουρκικής μειονότητας στη Θράκη. 
  
Οι Παλαιστίνιοι κάτοικοι του Khan al-Ahmar’s ζουν μέσα στη φτώχεια, σε παράγκες, και όσοι εργάζονται είναι εργάτες Γ’ διαλογής στις νέες επιχειρήσεις των Ισραηλινών εποίκων. 
  
Το πρόβλημα με αυτο το χωριό είναι ότι είναι στο κέντρο μιας κρίσιμης περιοχής για τα ισραηλινά σχέδια ολοκληρωτικού εκτοπισμού των Παλαιστινίων. Περικυκλωμένο πια είναι το τελευταίο εμπόδιο για την σλαμοποίηση της δυτικής όχθης και την Ισραηλινή περικύκλωση της Ιερουσαλήμ. Απο χρόνια το Ισραηλινό κράτος θέλει να τελειώνει με αυτό το μικρό ασήμαντο χωριό που έχει γίνει σύμβολο της παλαιστινιακής αντίστασης. Το σχέδιο του πλέον έχει μπει στην τελική φάση και η δικαιολογία είναι πικρά κυνική: οι παράγκες των προσφύγων είναι «αυθαίρετα». Η περιοχή έχει αποκλειστεί απο τον στρατό και οι στρατιωτικές μπουλντόζες έχουν πάρει θέση. Μόλις προχθές αποτράπηκε η πρώτη προσπάθεια μαζικής κατεδάφισης με δεκάδες τραυματίες και συλληφθέντες σε αυτό το χωριό των 200 κατοίκων. Κανείς δεν μπορεί να είναι αισιόδοξος ότι για ακόμα μια φορά ένα Παλαιστινιακό χωριό δεν θα κατεδαφιστεί και ότι οι κάτοικοί του δεν θα αναγκαστούν να διαφύγουν στο τίποτα με μια βαλίτσα στο χέρι. Οι δυτικοί έχουν βαρεθεί να ακούν τα ίδια και τα ίδια. Εμείς όμως είμαστε απο αυτούς τους δυτικούς που δεν βαριούνται εύκολα. Και ο σκοπός μας είναι να ασκήσουμε πίεση εκεί που μπορούμε, στα κράτη που έχουν εμάς «υπήκοους» ωστε να σταματήσει η διεθνής κάλυψη του Ισραηλινού κράτους για να συνεχίζει χωρίς κόστος να εγκληματεί ενάντια στους Παλαιστίνιους αλλά μακροπρόθεσμα και ενάντια στους φτωχούς και καταπιεσμένους εβραίους. 
  
Το Ελληνικό κράτος έχει συνάψει συμμαχία με το Ισραηλινό στην ανατολική μεσόγειο. Μια συμφωνία με τις ευλογίες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που ανάμεσα στους στόχους της είναι η κυριαρχία του Ισραήλ ως περιφερειακή υπερδύναμη στην περιοχή σε άξονα τόσο με το φασιστικό καθεστώς της Αιγύπτου όσο και (τι ειρωνία) με την αιματοβαμμένη Ισλαμική θεοκρατία της Σ. Αραβίας. Ας κάνουν ότι θέλουν με τα πετρέλαια, ας λύσουν όπως θέλουν τις διαφορές τους με τον Ρώσικο ιμπεριαλισμό ή την περιφερειακή υπερδύναμη του Ιράν. Δεν θα είχαμε κανένα λόγο να ενδιαφερθούμε αν όλα αυτά δεν ήταν η συσκευασία για την αιματοχυσία των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων μαζών σε όλη την Ανατολική μεσόγειο και τη μέση ανατολή. Έλληνες και Τούρκοι αύριο, Κούρδοι και άραβες σήμερα, παλαιστίνιοι εδώ και 70 χρόνια. Δεν είμαστε «φιλάνθρωποι», ειμαστε διεθνιστές και ως τέτοιοι θα υπερασπίσουμε τους «δικούς μας», τους ανθρώπους της τάξης μας όπου γης, ξέροντας ότι έτσι προστατεύουμε και τους εαυτούς μας. Αν εμείς σήμερα είμαστε σε καλύτερη θέση απο τους Παλαιστίνιους αυτό είναι αποτέλεσμα συγκυριών. Ποιος αμφιβάλει ότι όποτε γουστάρουν οι ιμπεριαλισμοί δεν θα διστάσουν να μας ρίξουν όλους στη μοίρα του κάθε Khan al-Ahmar’s σε όλη την περιοχή; Και να μην έχουμε αυταπάτες, αυτό σχεδιάζουν. 
  
Το ελληνικό κράτος είναι συνένοχο. Ο Κοτζιάς, ο κάθε Κοτζιάς, γίνεται συνυπεύθυνος με τον κάθε Νεντανιάχου. Στο όνομα του καθεστωτικού ρεαλισμού χτίζει συμμαχίες με τους ομοίους του. Στο όνομα του ρεαλισμού του κοινωνικού αγώνα τις πολεμάμε υπερασπίζοντας του ομοίους μας. 
  
Αυτά για την ώρα και ασφαλώς θα επανέλθουμε. 
  
Υ.Γ. Φυσικά και τα καθεστωτικά ΜΜΕ σιωπούν και γιαυτό το έγκλημα στο Khan al-Ahmar’s. Όταν το χωριό κατεδαφιστεί και οι Παλαιστινιακές οργανώσεις, συμφωνεί κανείς ή όχι με τον χαρακτήρα τους, απαντήσουν με τα «αστεία» σε σχέση με τα μέσα του Ισραηλινού κράτους όπλα τους, με βόμβες και σπιτικές ρουκέτες τα ΜΜΕ δεν θα σιωπήσουν. Θα μας πουν πάλι για απρόκλητη παλαιστινιακή τρομοκρατία. Κι έτσι θα δικαιώσουν το επόμενο Ισραηλινό έγκλημα ως νόμιμα αντίποινα. Έτσι παίζεται το παιχνίδι της καθεστωτικής προπαγάνδας: αντιστρέφει τον θύτη και το θύμα, το ποιος επιτίθεται πρώτος και ποιος κάνει αντίποινα. Το έχουμε δει άλλωστε τόσες φορές με κοινωνικούς αγώνες στην Ελλάδα. Θα πρέπει όλοι και όλες πλέον να μάθουμε να διακρίνουμε τη σειρά των γεγονότων, ποιος είναι ο θύτης και ποιος αμύνεται, ποιος είναι το θύμα. Γιατί το θύμα είμαστε εμείς, η κοινωνική βάση. Το κράτος και το κεφάλαιο είναι ο θύτης. Πάντα. 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

δίκτυο

εξεγερμένων

συνειδήσεων

© 2018 by RIPES

*Η συγγραφή και ανάρτηση ειδήσεων και άρθρων

στο site των Ριπών γίνεται εθελοντικά.