© 2018 by RIPES

*Η συγγραφή και ανάρτηση ειδήσεων και άρθρων

στο site των Ριπών γίνεται εθελοντικά.

Eπιλεκτικά «σοκ»

 

O βαθμός του «σοκ» μιας κοινωνίας από οποιοδήποτε έγκλημα είναι ευθέως ανάλογος με τον βαθμό «επιτυχίας» της εκάστοτε οπτικοποίησής του. Η οποία και αυτή φυσικά με τη σειρά της εξαρτάται από τον βαθμό που τα επιμέρους στοιχεία ευνοούν τη μετατροπή του σε ένα θελκτικό προϊόν. 

Του Παύλου Κιρκασίδη 

Στην πραγματικότητα δηλαδή δεν πρόκειται καν για κάποιο «σοκ» αλλά για τον βαθμό διείσδυσης στην αγορά της «ενημέρωσης» ενός συμβάντος-προϊόντος αντίστοιχου με ενός οποιουδήποτε άλλου που το καταναλώνουμε χωρίς να μάς απασχολούν οι συνθήκες παραγωγής του ή αν μάς απασχολήσουν αυτό θα λάβει χώρα σε βαθμό επιφανειακό και με τη μορφή επίφασης, γι΄αυτό και πάντα το «ενδιαφέρον» μας αυτό θα είναι απολύτως περιορισμένης χρονικής διάρκειας και φυσικά και περιορισμένης -σχεδόν μηδενικής- αποτελεσματικότητας όσον αφορά τη δυνατότητα για κάποια αντίστροφη επίδραση. 

 

Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, η είδηση της εν ψυχρώ εκτέλεσης 20 ανθρώπων στις ΗΠΑ από έναν προφανώς διαταραγμένο έφηβο προκαλεί «σοκ» κάτι που ωστόσο δεν συμβαίνει και με τη (μη) είδηση της βίαιης φτωχοποίησης* εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών (στην ίδια χώρα) που καθημερινά μένουν και πεθαίνουν αβοήθητοι στους δρόμους, πολλοί δε εκ των οποίων ακόμα και μέσα στα απορριματοφόρα που τους περισυλλέγουν μη μπορώντας να τους ξεχωρίσουν από τα (υπόλοιπα) σκουπίδια.

 

Και μάλιστα η βίαιη αυτή φτωχοποίηση ως μια δολοφονική ενέργεια απολύτως προσχεδιασμένη και φυσικά και απείρως ευρύτερης κλίμακας, δεν έχει ως δράστη κάποιον διαταραγμένο έφηβο αλλά νομοθέτες, γερουσιαστές, υπουργούς και πολιτικά στελέχη κατά κανόνα υψηλής ακαδημαϊκής παιδείας και φυσικά μη αμφισβητούμενης πνευματικής συγκρότησης. 

 

Ωστόσο, η καθημερινή εικόνα των εκατοντάδων χιλιάδων αστέγων των ΗΠΑ δείχνει να μην απασχολεί ιδιαίτερα κανέναν εκτός από τους ίδιους τους άστεγους ή τουλάχιστον δεν απασχολεί τόσο όσο ο εκάστοτε ψυχικά και πνευματικά διαταραγμένος που με ένα όπλο στα χέρια θα μπει σε ένα σχολείο και θα σκορπίσει το θάνατο επειδή... «έτσι» αποφάσισαν κάποιοι βραχυκυκλωμένοι εγκεφαλικοί του νευρώνες. (Και μάλιστα σε μια χώρα όπου κανείς δεν σου απαγορεύει να κάνεις δώρο στο παιδί σου ένα πολυβόλο επειδή περπάτησε ή μια δωδεκάδα αντιαρματικές ρουκέτες επειδή τελικά κατάφερε να βγάλει και την τρίτη Δημοτικού).   

 

Στον τρόπο με τον οποίο επιχειρούμε να κατανοήσουμε τον κόσμο και τη λειτουργία του σίγουρα κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Μήπως να ξανακοιτάξουμε λίγο τα «σοκ» μας; 

______________________________________________________________________________


* (Annual Homeless Assessment Report - Έκθεση προς Κογκρέσο):

  - Σε μια μόνο νύχτα το 2016 υπήρχαν 549.928 άνθρωποι χωρίς στέγη.

  - Κάθε βράδυ, περισσότερα από 138.000 παιδιά κάτω των 18 ετών κοιμούνται στο δρόμο ή σε έκτακτες δομές φιλοξενίας αστέγων.

  - Το 2016 υπολογίζεται ότι περίπου 35.686 άστεγοι-παιδιά κάτω των 18 ήταν ασυνόδευτα.

  - Σε μια μόνο νύχτα το 2016, 61.265 οικογένειες με παιδιά (συνολικά 194.716 άνθρωποι) κοιμόντουσαν στο δρόμο.Πέντε πολιτείες των ΗΠΑ φιλοξενούν περίπου τον μισό πληθυσμό των αστέγων όλης της χώρας.

  - Πιο συγκεκριμένα, η Καλιφόρνια (22%), η Νέα Υόρκη (16%), η Φλόριντα (6%), το Τέξας (4%) και η Ουάσινγκτον (4%).


(Tα παραπάνω στοιχεία αντλήθηκαν από άρθρο τού Νίκου Μόττα στο atexnos.gr)

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

δίκτυο

εξεγερμένων

συνειδήσεων