© 2018 by RIPES

*Η συγγραφή και ανάρτηση ειδήσεων και άρθρων

στο site των Ριπών γίνεται εθελοντικά.

Τι σχέση έχει η Φαρουχαμπάντ και η Γκοραχπούρ με τη Μύκονο και τον τρίτο νόμο του Νεύτωνα;

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των διεθνών Μέσων Ενημέρωσης, από τις 21 Ιουλίου μέχρι και τις 29 Αυγούστου, περίπου 200 παιδιά πέθαναν σε δυο Νοσοκομεία των πόλεων Φαρουχαμπάντ και Γκοραχπούρ της ινδικής επαρχίας Uttar Pradesh. 

Από αυτά, τουλάχιστον 60 ήταν νεογέννητα και έσβησαν μέσα σε χρονικό διάστημα 24 ωρών και συγκεκριμένα στις 12 Αυγούστου. 

Άλλα 60 πέθαναν από τις 27-29 του ίδιου μήνα. 

Μόλις χθες, 4 Σεπτεμβρίου, οι Διωκτικές Αρχές της χώρας αποφάσισαν να ξεκινήσουν ευρείας κλίμακας έρευνα για το θέμα. 

Αίτιο των θανάτων μέχρι στιγμής σχεδόν του συνόλου των παιδιών, φέρεται να είναι η μειωμένη ή και απολύτως μηδενική χορήγηση οξυγόνου αφού η προμηθεύτρια εταιρία σταμάτησε να εφοδιάζει τα συγκεκριμένα παιδιατρικά νοσοκομεία λόγω απλήρωτων οφειλών που είχαν προς αυτή.

Οι οφειλές αυτές ανέρχονταν σε 6 εκατ. ρουπίες. 

Οι 6 εκατ. ρουπίες, σύμφωνα με τις σημερινές ισοτιμίες, είναι 78.852 ευρώ. 

 

Περίπου 10 χιλιάδες δηλαδή λιγότερα από όσα μπορεί να πληρώνει μια «παρέα» στα διάφορα «Nammos». 

Όχι, αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι.

Και δεν πρόκειται για κάποιο ζήτημα ηθικής. Αν επρόκειτο για κάτι τέτοιο, τα πράγματα θα ήταν εξαιρετικά απλά. Υπάρχουν ήδη διατυπωμένες δεκάδες «θεωρίες» που δικαιολογούν την εγκληματική ανισοκατανομή του πλούτου όπως και δεκάδες θρησκείες που μακαρίζουν εκείνους που φτάνουν ακόμη και στον θάνατο εξ αιτίας της.

Πρόκειται για ζήτημα Φυσικής. Συγκεκριμένα, για τον τρίτο νόμο τού Νεύτωνα, σύμφωνα με τον οποίο, οι δυνάμεις που εξασκούνται από την αλληλεπίδραση δύο σωμάτων είναι πάντα ίσες κατά το μέτρο και πάντα αντίθετες κατά τη φορά.

«Πάντα ίσες κατά το μέτρο και πάντα αντίθετες κατά τη φορά».

Καλό είναι να σεβόμαστε τους φυσικούς νόμους.

Όσες φορές δεν το κάναμε, το αίμα ήταν πολύ.

Διότι κανένας νόμος της «Φυσικής» δεν θα επιτρέψει ποτέ ένα «γλέντι» να αξίζει όσο οι ζωές 200 παιδιών.

Δεν θέλουμε να είμαστε ηθικοί; Aς μην είμαστε. Ας είμαστε όμως τουλάχιστον σώφρονες. Αν φυσικά θέλουμε πάντα το κεφάλι μας να βρίσκεται στη θέση του. Έστω και ως διακοσμητικό. 


Παύλος Κιρκασίδης

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

δίκτυο

εξεγερμένων

συνειδήσεων