Ε όχι και στα Κάτω Πετράλωνα...

 

Tο μέγεθος του προβλήματος αλλά και της κυριολεκτικά απελπιστικής κατάστασης την οποία βιώνουμε δεν εντοπίζεται και δεν κρίνεται τόσο από το... «ποιόν» των φασιστών που (δεν) κρύβεται μέσα στα γνωστά και παραδοσιακά κομματικά μαγαζάκια, όπως δηλαδή εκείνο της ΝΔ, της ΧΑ, του Ποταμιού και λοιπών «παραποτάμιων» σπαραγμάτων αλλά κυρίως από εκείνο όσων «αριστερών» ανέλαβαν εργολαβικά να μας μιλούν γι' αυτούς καθώς, τόσο η ηθική τους όσο και οι πραγματικές πρακτικές τους ελάχιστα διαφέρουν, μόνο που, όντας κατά τι ευφυέστεροι από τους πρώτους, καταφέρνουν να τις καλύπτουν, από όσους τουλάχιστον δεν είχαν την τύχη να βρεθούν σε μια «καλύτερη» επαφή μαζί τους.

Του Παύλου Κιρκασίδη

 

Και βρίσκεται σε αυτούς επειδή ακριβώς αυτοί είναι που υποτίθεται πως τάχθηκαν να φυλάττουν τις αξιακές «Θερμοπύλες» της Αριστεράς, που ανέλαβαν (οι περισσότεροι εξ αυτών με... απευθείας ανάθεση) να διαχειριστούν το όνειρο μιας Αριστερής διεξόδου, του σοσιαλιστικού δηλαδή φωτός στο βάθος του ατέλειωτου νεοφιλελεύθερου τούνελ.

 

Για να ξέρουμε λοιπόν πού πατάμε και πού βρισκόμαστε, ηθικά ιζήματα, που έφτιαξαν καριέρες ως κομματικά στελέχη, κατακλέπτοντας, εξαπατώντας, ρουφιανεύοντας, εκβιάζοντας, ακόμη και βιάζοντας (ω ναι), δεν βρίσκει κάποιος μόνο στους γνωστούς κομματικούς βόθρους της κεντροδεξιοακροδεξιάς, αλλά και σε εκείνους, τους «άλλους» που ορκίζονται πως μάχονται την πιο μαύρη αντίδραση, τόσο πολύ μάλιστα που έχουν στήσει oλόκληρη την πολιτική τους ύπαρξή πάνω σε έναν λόγο ο οποίος εξαντλείται σε έναν στείρο αντιφασισμό και που φυσικά παραπέμπει ευθέως σε αισθητικές αλλά και πρακτικές «αντιδεξιών» τύπου Κουτσόγιωργα.

 

Και η απελπισία που μπορεί να αισθανθεί κάποιος από αυτή την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, κορυφαία απόδειξη η ίδια η «Αριστερή» κυβέρνηση ΑΝΕΛ ΣΥΡΙΖΑ, γίνεται ακόμη πιο μεγάλη όταν διαπιστώνεις πως, αυτές τις «φίρμες» της Αριστεράς, τις ακολουθούν πλήθη πιστών που ούτε καν μπορούν (ή και δεν θέλουν) να διανοηθούν πως εκείνος που θα τους καταπιεί πρώτος δεν θάναι άλλος από τον ίδιο τον δημόσιο εκφραστή τους και... επίσημο σωτήρα τους.

 

Κι όπως μετά απ' όλα αυτά το μυαλό σχεδόν αυτόματα πηγαίνει σε εκείνον τον υπέροχο στίχο «μπορεί κανίβαλος ποτέ να εκπροσωπήσει τάχα, όλους τους φίλους τους παλιούς που έχει στη στομάχα» πέφτεις πάλι πάνω σε τοίχο καθώς σκέφτεσαι πως και αυτός που τον έγραψε και τον μελοποίησε, δεν αποδείχθηκε παρά ένας από τους μεγαλύτερους «κανιβάλους».

 

Διότι η πολιτική εντιμότητα και η συνέπεια λόγων και έργων είναι μεν πολύ ωραίο πράγμα αλλά μόνο με αυτήν δεν πληρώνεις ούτε νοίκι γκαρσονιέρας στα Κάτω Πετράλωνα. Και η ζωή είναι πολύ μικρή για να σε κυνηγάει ο σπιτονοικοκύρης σου. Και μάλιστα για μια γκαρσονιέρα στα Κάτω Πετράλωνα. 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

δίκτυο

εξεγερμένων

συνειδήσεων

© 2018 by RIPES

*Η συγγραφή και ανάρτηση ειδήσεων και άρθρων

στο site των Ριπών γίνεται εθελοντικά.